Week 48 – Ontmoetingen in Spanje

Het is zondag vandaag, we worden wakker bij een picknickplaats langs het strand. Vlak naast de plaats en langs de hele kust loopt een drukke weg, gelukkig was er vannacht weinig verkeer. We maken ons klaar om naar de kerkdienst te gaan, maar kunnen lekker rustig aan doen. De dienst begint om half twaalf en we zitten er nog geen tien minuten vandaan.

Vanwege een marathon en de daarvoor afgezette wegen konden we de kerk en zijn grote parkeerplaats helaas niet met de bus bereiken en moesten we parkeren in één van de smalle straatjes in de stad. Iets later dan gepland kwamen we aan. De kerk maakt gebruik van een sportzaal en de daarbij ontwikkelde geur kwam ons herkenbaar tegemoet. Er was een groot podium en er stonden stoelen op de gymvloer. We hebben een plekje gekozen en al snel begon de dienst met Spaanse muziek. Onder andere het nummer ‘Relentless’ van Hillsong konden wij herkennen. Dit nummer hebben we in Bulgarije ook gehoord, erg tof in al die verschillende talen. De preek begon en we konden het ondanks de taalbarriëre toch enigzins volgen. Het onderwerp was “Soy el buen pastor”, Jezus zegt: Ik ben de goede herder. Na de toespraak was de dienst al snel afgelopen en in een mum van tijd waren alle stoelen weer opgestapeld en stonden we weer in een gymzaal. Al napratend over deze bijzondere ervaring liepen we weer terug naar de bus.

Na een korte rit waren we weer terug bij het plekje bij de picknickplaats. De barbeques waren ondertussen alweer bemand (letterlijk door mannen) en het was er gezellig druk met dagjesmensen. We hadden de CD’s van Arne&Anne nog niet afgeleverd, want de bestemde persoon was niet bij de dienst geweest. We zouden later in de dag ergens afspreken. Het was lekker weer en we genoten van een wandeling langs de kust over een mooie route. Bij een groot restaurant zat het stampvol en er was een hoop kabaal. Eenmaal dichterbij gekomen zagen we wat er aan de hand was, er waren een tiental obers met gerechten in hun hand rondjes aan het lopen tussen de dinerende gasten. De obers riepen telkens het gerecht wat ze in hun hand hadden, in de hoop dat de desbetreffende tafel zou reageren. Een bijzonder schouwspel, maar we zouden er niet graag tussen willen zitten.

Later op de dag reden we naar de parkeerplaats van een bouwmarkt om Yvonne te ontmoeten. Het alarm van de bouwmarkt ging en we dachten, wat doen mensen eigenlijk als een (auto)alarm gaat? Niet zo veel.. we probeerden de bouwmarkt te bellen, alleen de telefoon werd niet opgenomen in het weekend. Toen Yvonne kwam hebben we de CD’s overhandigd en liepen we samen naar de Burger King om iets te drinken en te praten. Wat een bijzondere vrouw! Lydia zei, ze begon met praten over Jezus en eindigde met praten over Jezus. Ze vertelde hoe ze tot geloof was gekomen en wat voor verschil dat had gemaakt in haar leven. Ze was zo ontzettend vrolijk en vol “leven”. Haar verhaal maakte een grote indruk op ons. Op weg naar de Burger King begon ze te bidden toen we vertelde van onze beroving. Even later hebben we ook nog samen gebeden. Deze ervaring liet ons beseffen wat voor verschil God’s liefde kan maken in iemands leven en hoe mooi het is om deze liefde vervolgens weer aan iemand anders door te geven.

Ondertussen was het alweer donker en nog vol indrukken reden we weer terug naar het plekje van vanmorgen. We hebben nog wat eten van een dag eerder opgewarmd en zijn niet lang daarna weer in bed gekropen. De volgende morgen wouden we weer verder gaan. Er was een jonge man met een “dikke” BMW die niet wou starten. Hij had hier vannacht ook geslapen achterin z’n auto. Omdat het een automaat was kon hij niet aangeduwd worden en ook aan ons had hij niet zoveel, onze bus werkt met twee accu’s in serie op 24V en wij wouden verder geen risico nemen. Gelukkig kon hij even later geholpen worden en al gauw reed hij haastig rondjes over het terrein. Wij gingen niet lang daarna op weg en vervolgden de brede weg langs de kust. We zijn gestopt bij een plek langs de weg om te overnachten. Er waren niet veel mogelijkheden in de buurt, maar we vonden toch een mooi afgelegen plekje. Dat het hier kennelijk rustig zou zijn konden we zien aan de vele condoom verpakkingen, er lagen er wel een stuk of tien!

De volgende dag reden we naar een waserette in het stadje Motril om onze grote was te doen. Waarschijnlijk de laatste keer deze reis. Het ging voorspoedig en na een halfuur in de wasmachine en twintig minuten in de droger was alles alweer klaar! De was kon in een wasmachine van 18KG en daarna verdeeld over twee drogers tegelijkertijd. Jammergenoeg was de WiFi niet zo snel om ook nog een film te kunnen downloaden..

We vervolgden onze route langs de kust. Dit blijkt het warmste deel van Spanje te zijn, overal staan grote kassencomplexen met verschillende gewassen er in. Geen kassen van glas zoals in Nederland, maar van plastic. Een rommelig gezicht en overal ligt los plastic en afval. De complexen zijn enorm en over het hele landschap uitgestrekt. We rijden een stukje door de zee van plastic naar het strand. Hier kunnen we rustig staan en kan Jelte zijn nieuw ontdekte hobby van deze reis, strandjutten, uitoefenen. Op dit strand lag een boel droog hout, zo is onze voorraad brandhout na wat hakken en zagen weer aangevuld. In de nacht begon het behoorlijk te waaien en ook de volgende ochtend waaide het flink. De hele bus was bedekt met een laagje zout en de lak voelt als schuurpapier.. oei.. laat het maar gauw weer regenen.

Vandaag wouden we via een mooie route door een Nationaal park verder rijden langs de kust van Spanje. We zijn tot een uitzichtpunt gereden, maar moesten helaas weer een stukje terug en weer over de snelweg verder. De rest van de route rijden was niet toegestaan. Wel hebben we weer flamingo’s kunnen zien. Langs deze kust waren een aantal zoutbaden en kennelijk is dit een goeie omgeving voor flamingo’s, ze waren ontzettend roze! Vanuit de snelweg kwamen we door het stadje Vera. Om ons heen was het volgebouwd met appartementen en billboards met zelfs aanbiedingen in het Nederlands. Verder was er niemand, alles was uitgestorven. Enkel op de parkeerplekken langs het strand was het druk, vol met campers! De hele kustlijn hier lijkt wel op een camping. Na een aantal stadjes en een fabriek kwamen een aantal rustige plekken die wat moeilijker bereikbaar zijn. We vonden een mooi plekje naast een aantal ruïnes. Toch stonden we niet helemaal alleen want even later kwamen er toch nog twee campers het steile pad afgerold.

Via Instagram hebben we contact gezocht met andere reizende stellen die in de buurt zijn. Zo hebben we Joost&Natalie (@markyourspot.nl) ontmoet die reizen in hun camper. Ze zouden ons de volgende dag tegemoet komen rijden. Wij gingen eerst nog even op weg naar de Lidl en daar kwamen we ze onderweg al tegen! Na de boodschappen kregen we een berichtje dat ze een plekje aan het strand hadden gevonden. Even later stonden wij daar ook en konden we kennis maken! Ze bleken ook Christenen te zijn en al gauw hadden we mooie gesprekken over het geloof en de mensen die wij eerder al ontmoet hadden. We hebben de CD van ANAE beluisterd en samen gegeten in hun gezellige camper. Het is ontzettend leuk om verhalen en belevenissen van andere reizende stellen te horen en al snel heb je samen goed contact.

De volgende dag hebben we ook samen doorgebracht op het plekje aan het strand. We hebben gewandeld, spelletjes gespeeld en vooral genoten van het heerlijke weer. Joost&Natalie runnen hun eigen bedrijfje en kunnen zo hun reis enigzins bekostigen. Toch willen ze niet eeuwig in hun camper blijven wonen maar in de toekomst misschien verhuizen naar Friesland. Wie weet worden we wel buren! Voor de komende tijd hebben ze een appartementje gehuurd, de volgende dag namen we dan ook afscheid want ze gingen die dag verhuizen.

Wij hadden zin om weer een stukje te rijden en gingen met de navigatie aan verder richting het Noorden! Na 5 kilometer maakten we onze eerste stop. Daar tussen de campers stond een bijzondere Mercedes, daar wouden we wel even een kijkje nemen. Het bleek een ouder stel te zijn die al 30 jaar bewoners waren van deze Mercedes 710 uit de jaren 60! Ze hadden in het verleden met hun drie kinderen gereisd. Daarvoor was het dak van de opbouw verhoogd om ruimte te maken voor de extra bedden. Nu reizen ze alleen en hebben ze, heel logisch, het dak weer verlaagd en de bus opnieuw ingericht. Hun kinderen gaven ze zelf les en heel trots waren ze toen vertelden dat ze uiteindelijk zelfs naar de Universiteit gingen! Ondertussen wonen hun kinderen in gewone huizen en gaat er af en toe een kleinkind mee. Van binnen was het een prachtige houten woonwagen en de man liet trots zijn electrische systeem zien. Hij moest wel eens in de zoveel tijd buiten slapen vertelde de vrouw. Wat een bijzonder verhaal!

Tussen de campers stond ook een vrachtwagentrekker met oplegger. Ook dat bleek een camper te zijn, nouja camper.. een rijdend appartement. Heel tof om te zien en wat een verschillen allemaal!

Ondertussen was het alweer middag en we wisselden nog wat berichtjes uit via Instagram. Een strand verder stonden Siebrich&Warja (@wafel_advanture) Dus daar moesten we nu maar een kijkje gaan nemen. Het strand had een steile oprit, dus er stonden alleen busjes en geen grote campers. Naast Siebrich&Warja ontmoetten we ook Sytze&Elske (@travelswithpake). Leuk om Fries te praten en hun mooie bus te bewonderen! Ze vertrokken dus wij schoven aan bij Siebrich&Warja. Om hun reis voor een deel te bekostigen verkopen ze zelfgemaakte stroopwafels. Wat een heerlijk idee en we hebben genoten van hun verhalen en natuurlijk van een stroopwafel! In de toekomst willen ze misschien een boerderijtje met camping beginnen, dat lijkt ons ook wel wat.. dus misschien komen ook wij elkaar nog wel eens tegen in de toekomst!

Ze vertrokken toen het langzaamaan alweer donker werd, om nog inkopen te doen en om morgen in een stadje stroopwafels te gaan verkopen! Wij zochten naar een recht plekje om te staan en maakten ondertussen een praatje met een Duits stel (Maren&Ralf) in een 911. Een 911? Dat is geen Porsche, maar een Mercedes natuurlijk! Een Mercedes met een rond neusje uit de jaren 60. We werden uitgenodigd voor het avondeten, het was ondertussen donker en we namen het aanbod van harte aan! Ook hier hebben we gezellig gepraat over onze reisavonturen. Het eten was heerlijk en hun huisje was prachtig. We gingen met een voldaan gevoel naar bed en waren moe van alle indrukken. Ook een beetje pips, we hebben nog nooit zoveel wijn gedronken als in de afgelopen dagen! Wat een gezelligheid!

4 antwoorden op “Week 48 – Ontmoetingen in Spanje”

  1. Tja … dan is de laatste maand al ingegaan! En wat hebben jullie al veel gezien en beleefd! De Spaanse kust is mooi en lekker qua temperatuur in de winter hè! En ook zo gezellig dat jullie steeds mensen ontmoeten die ook op reis zijn. Mooie camper-creaties ook hoor! Geniet nog even heerlijk van de laatste weken! Ik geniet op afstand mee! ☺️
    En o ja … morgen niet vergeten je schoen op te zetten voor jullie kachel! 🥾👟

    1. Bedankt, ja dat weer.. dat gaat alle kanten op hoor 😉 van t-shirt tot regenjas! We kunnen onze schoen wel zetten, maar de sint is natuurlijk wel in Nederland!

      1. Mooie plaatjes, zo af en toe! Goed te gebruiken, bijvoorbeeld voor de Inzicht (er zal toch geen kopyright op zitten?).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *